Lumbago


Lumbago popularnie określane jako „korzonki” oznaczające ból w lędźwiowej okolicy pleców, to jedna z najczęściej występujących dolegliwości, szczególnie w krajach uprzemysłowionych. Szacuje się, że przynajmniej raz w życiu dotyka niemal 60-80% osób. Lumbago to jedna z głównych przyczyn wizyt u lekarza, a także jedna z podstawowych przyczyn nieobecności w pracy.

Obszar lumbago - bólu lędźwiowegoLumbago dotyczy najczęściej osób między 35 a 55 rokiem życia. Zazwyczaj jest to niegroźna dolegliwość, jednak w niektórych przypadkach, gdy bólowi pleców towarzyszą także inne objawy konieczne jest niezwłoczne skontaktowanie się z lekarzem.  Do objawów takich można zaliczyć: utratę masy ciała, gorączkę, obrzęk lub też zapalenie pleców, stały ból kręgosłupa nieustępujący nawet po odpoczynku, a także ból promieniujący do klatki piersiowej lub też w dół do nóg. Ponadto do lekarza należy się udać jak najszybciej, gdy przed wystąpieniem bólu pleców zdarzył się uraz kręgosłupa,  jeżeli bólowi pleców towarzyszy utrata kontroli nad pęcherzem moczowym lub też niemożność oddania moczu, utrata kontroli nad kończynami, drętwienie okolic pośladków, odbytu lub też genitaliów.

Jeżeli ból pleców trwa poniżej 3 miesiący to można określić go jako ból ostry, natomiast jeśli trwa więcej niż 12 tygodni oraz wywołuje długotrwałe problemy, to jest to lumbago chroniczne – przewlekłe.

Przyczyny powstawania

Najczęściej ból pleców w okolicy lędźwiowej wywołują stosunkowo łagodne dolegliwości, takie jak nadwyrężenia kręgosłupa. Jedynie 1% przypadków bólu powodowany jest przez poważniejsze choroby, takie jak nowotwory czy też infekcje.

Podstawowa przyczyna lumbago wiązana jest głównie ze sposobem w jaki współpracują ze sobą kości, mięśnie oraz wiązadła pleców. W znacznej większości przypadków lumbago jest określane jako ból niespecyficzny. Jest to związane z tym, że ból ten nie jest wywoływany przez żadne poważne choroby czy też uszkodzenia lecz przez zwykłe skręcenia, napięcie mięśni lub też niewielkie urazy, takie jak podrażnienie nerwu.

Najczęstsze przyczyny lumbago stanowią:

  • bóle mechaniczne,
  • nadwyrężenia kręgosłupa.

Rzadziej do wystąpienia tej dolegliwości przyczyniają się:

  • wypuklina krążka międzykręgowego,
  • zwyrodnieniowa choroba krążka międzykręgowego i stawów międzykręgowych,
  • złamania osteoporotyczne w osteoporozie,
  • stenoza kanału kręgowego,
  •  bóle niemechaniczne,
  • kręgozmyk,
  • reumatoidalne zapalenie stawów.

Do lumbago przyczyniają się również czynniki pozakręgosłupowe – trzewne, takie jak: półpasiec, tętniaki aorty, dolegliwości ze strony układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, kamica nerkowa, infekcje pęcherza i nerek), dolegliwości ze strony narządów miednicy (zapalenie przydatków, zapalenie prostaty, endometrioza), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (zapalenie trzustki, wrzody żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Lumbago może być także skutkiem wykonywania normalnych, codziennych czynności w pracy lub też w domu, może być wynikiem nieprawidłowej postawy, wykonywania nienaturalnych skłonów, przenoszenia lub też podnoszenia, ciągnięcia lub też pchania różnych przedmiotów, a także przyjmowania nienaturalnej pozycji siedząc na krześle. Ból w okolicy lędźwiowej pleców związany może być również z długotrwałym staniem lub skręcaniem tułowia, pochylaniem się, długotrwałym napięciem mięśni, naciągnięciem ich, z kaszlem i ziewaniem, może być także wynikiem długotrwałego prowadzenia samochodu w pozycji zgarbionej.

Wśród innych przyczyn bólu pleców w odcinku lędźwiowym wymienia się także: ciążę oraz problemy ginekologiczne, choroby kości, a także napięcia związane ze stresem. Ból związany może być także z przebytym urazem, z otyłością i słabą kondycją fizyczną oraz z zaburzeniami snu.

Leczenie lumbago

Diagnostyka przeprowadzana jest poprzez rozmowę z pacjentem, głównie przez omówienie występujących objawów, a także przez badanie fizyczne. Zazwyczaj niekonieczne jest wykonywanie dodatkowych badań takich jak prześwietlenie. Jest to zalecane jedynie w przypadku, gdy ból pleców trwa dłużej niż 6 tygodni, a także w przypadku gdy lumbago może być związane z przebytym urazem lub jeżeli lekarz podejrzewa, że ból może mieć poważniejsze podłoże.

U mniej więcej 90% pacjentów skarżących się na bóle pleców w okolicy lędźwiowej dolegliwości utrzymują się od paru dni do paru tygodni, najczęściej znikają samoistnie po sześciu tygodniach. W czasie trwania bólu wskazane jest utrzymywanie jak największej aktywności, gdyż może to pomóc w złagodzeniu bólu, nawet gdy jest on bardzo odczuwalny.

W łagodzeniu bólu ostrego pomocne jest dalsze wykonywanie codziennych czynności. Można także przyjmować środki przeciwbólowe i przeciwzapalne dostępne bez recepty lub też silniejsze leki, jednak dopiero po konsultacji z lekarzem. W niektórych przypadkach lekarz może zapisać także środki rozluźniające mięśnie. Jeżeli ból pleców związany jest z zapaleniem stawów, konieczne jest przyjmowanie leków na tą dolegliwość. W celu zmniejszenia objawów zapalenia na początku zalecane jest stosowanie zimnych okładów, po paru dniach można już zacząć stosować okłady ciepłe na przykład z użyciem termoforu w celu złagodzenia bólu mięśni.

W tym czasie nie jest zalecane pozostanie w łóżku, odpoczynek niestety nie pomaga wrócić do zdrowia. Korzystne są natomiast ćwiczenia fizyczne. Można także skorzystać z usług fizjoterapeuty, chiropraktyka lub też kręgarza. Zdarza się również, że w przypadku bólu powodowanego przez pęknięty lub też wystający dysk konieczna jest operacja. Jednak są to nieliczne sytuacje.

Lumbago to dolegliwość, której można w skuteczny sposób zapobiegać. Zalecane jest zmniejszanie napięcia i unikanie obciążeń kręgosłupa, a także dbanie o giętkość i siłę pleców. Korzystne jest również:

  • zrzucenie nadwagi oraz uprawianie ćwiczeń wzmacniających mięśnie pleców i brzucha,
  • regularna aktywność fizyczna – w przypadku lumbago zaleca się pływanie, jogę, ćwiczenia rozciągające, a także chodzenie,
  • poprawa postawy, a także dbanie o odpowiednią postawę ciała przy podnoszeniu ciężkich przedmiotów,
  • korzystanie z krzeseł, które podpierają kręgosłup, a podczas siedzenia trzymanie stóp płasko na podłodze lub też na podnóżku,
  • spanie na wygodnym, twardym materacu,
  • dobre ustawienie fotela podczas jazdy samochodem – powinien dokładnie podpierać plecy i kark,
  • unikanie nagłego napinania mięśni oraz zrywnych ruchów.

W przypadku bólu przewlekłego korzystanie z usług fizjoterapeuty nie jest zalecane. Nie powinno się stosować leczenia zimnem oraz ciepłem, laserami, ultradźwiękami czy też masażami. Powinno się natomiast przyjmować odpowiednie środki farmakologiczne. Korzystne jest stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a także słabych opioidów, które mogą pomóc w łagodzeniu bólu. Zaleca się również leki zmniejszające napięcie mięśni oraz odpowiednie środki antydepresyjne, które powinny być przepisane przez lekarza.

W przypadku bólu przewlekłego leczenie operacyjne należy brać pod uwagę dopiero po upływie mniej więcej 2 lat od rozpoczęcia leczenia zachowawczego. Pod warunkiem, że jest ono bezskuteczne.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: