Psychalgia


Psychalgia, czyli zaburzenia bólowe lub też bóle psychogenne to rodzaj zaburzenia somatoformicznego. Stan ten charakteryzuje się długotrwałym bólem o takim nasileniu, które mogłoby powodować zagrożenie życia, gdyby ból posiadał podłoże chorobowe.

W psychalgii bóle dotyczyć mogą jednej lub też kilku części ciała. Wpływają na pogorszenie samopoczucia oraz powodują dysfunkcje dotyczące zawodowych oraz społecznych obszarów życia. Psychalgii nie należy mylić z napięciowymi bólami głowy, z migrenami czy też dolegliwościami bólowymi w wyniku schizofrenii lub depresji.

Przyczyny powstawania

Ból głowy u kobietyBól w psychalgii pojawia się na skutek konfliktów emocjonalnych lub też w wyniku problemów psychospołecznych. Problemy psychiczne, takie jak nieodpowiednie radzenie sobie ze stresem przekształcać się mogą między innymi w bóle głowy, brzucha czy też kręgosłupa. Psychalgia nie jest związana z obiektywnymi cechami patologii medycznej, z podrażnieniami tkanek czy też z widocznymi uszkodzeniami.

Leczenie psychalgii

Odpowiednie zdiagnozowanie psychalgii może być bardzo trudne. Dolegliwości bólowe związane mogą być również z zaburzeniami psychosomatycznymi, z niezdiagnozowanymi chorobami somatycznymi czy też z symulacjami. Udawanie występowania dolegliwości bólowych przez pacjenta może być związane z chęcią zwrócenia na siebie uwagi rodziny czy też personelu medycznego. Pomiędzy symulacjami, zaburzeniami pozorowanymi i autentycznymi istnieją pewne specyficzne różnice, które wyłapać może jedynie doświadczony psychiatra.

Objawowo bóle psychogenne podobne są do zaburzeń psychosomatycznych. Istotną różnicą jest występowanie konkretnego, somatycznego źródła bólu w przypadku zaburzeń psychosomatycznych. Mimo, że czynniki psychologiczne, takie jak stres mogą wpływać na pogorszenie stanu chorego z zaburzeniami psychosomatycznymi czy też nawet wpływać na powstawanie choroby wrzodowej lub wysokiego ciśnienia krwi, to jednak przyczyną tych dolegliwości jest znany mechanizm fizjologiczny. W przypadku bólów psychogennych żaden mechanizm nie uzasadnia występowania objawów. Zaburzenia pozorowane charakteryzują się natomiast świadomym manipulowaniem procesami fizjologicznymi własnego organizmu, na skutek czego powstają liczne objawy chorobowe. Podstawowym celem zaburzeń pozorowanych jest uzyskanie opieki medycznej. Pacjent może na przykład przyjmować leki przeciwkrzepliwe, a następnie zgłosić się do placówki medycznej w celu leczenia występujących krwawień.

W leczeniu osób z psychalgią wykorzystuje się metody terapeutyczne oparte na konfrontacji osób chorych z odczuwanym przez nich, subiektywnym bólem. Czasami stosuje się także leki antydepresyjne.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: