Częstomocz


Częstomocz określany również jako polakisuria jest objawem chorobowym polegającym na częstym oddawaniu moczu, zazwyczaj w niewielkich ilościach. Częstość oddawania moczu jest sprawą indywidualną. Zależy przede wszystkim od ilości przyjmowanych płynów, pojemności pęcherza i temperatury otoczenia. Jednak już przy oddawaniu moczu częściej niż 7 razy w ciągu dnia (częstomocz dzienny) konieczna może być wizyta u lekarza. W przypadku wstawania w nocy do toalety częściej niż 2 razy można mówić o częstomoczu nocnym.

Częstszemu oddawaniu moczu towarzyszyć mogą także dodatkowe objawy. Przede wszystkim:

Częstomocz może stanowić fizjologiczną odpowiedź organizmu na zwiększoną ilość wypitych płynów lub też na zmianę klimatu. Może być również objawem cukrzycy lub chorób układu moczowego, płciowego oraz pokarmowego.

Przyczyny powstawania

Mężczyzna oddający mocz w do pisuaruCzęstsze oddawanie moczu może sugerować występowanie wielu poważnych stanów chorobowych. Wśród przyczyn częstego oddawania moczu wymienić można:

  • ciążę – rosnąca macica uciska pęcherz moczowy, czego skutkiem jest częstsze oddawanie moczu,
  • cukrzycę typu 1 oraz 2 – poprzez częstsze oddawanie moczu organizm próbuje pozbyć się nadmiaru glukozy,
  • zakażenie układu moczowego – najczęstsza przyczyna częstomoczu u dzieci oraz kobiet, objawia się również bolesnością podczas oddawania moczu oraz jego nieprzyjemnym zapachem; zakażeniu układu moczowego często towarzyszy gorączka, rzadziej także ból odczuwany w boku oraz splątanie,
  • śródmiąższowe zapalenie nerek,
  • powiększenie gruczołu krokowego – ucisk gruczołu krokowego na cewkę moczową może blokować oddawanie moczu, poprzez podrażnienie ścian pęcherza moczowego oddawane są jego niewielkie ilości,
  • zapalenie gruczołu krokowego – objawem jest częstomocz nocny, towarzyszy mu parcie i bolesność w oddawaniu moczu; pojawić się może również ropna wydzielina z cewki moczowej, dreszcze, gorączka, bóle mięśni i stawów, bóle pleców oraz uczucie pełności w obrębie narządów płciowych,
  • stosowanie leków moczopędnych (diuretyków) – powodują zwiększenie objętości wydalanego moczu, stosuje się je w przypadku wielu chorób, takich jak marskość wątroby, zatrucia, choroby układu krążenia oraz układu moczowego; należy pamiętać, że do diuretyków należą także ziołowe preparaty, między innymi te zawierające pokrzywę, ziele skrzypu oraz żurawinę,
  • udar mózgu oraz choroby neurologiczne – poprzez uszkodzenie nerwów odpowiedzialnych za przesyłanie informacji z mózgu do pęcherza moczowego dochodzić może do zwiększonego oraz nagłego oddawania moczu,
  • choroby weneryczne – bolesne oraz częstsze niż zwykle oddawanie moczu wśród młodych, aktywnych seksualnie osób może być związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową, np. z chlamydią,
  • niedoczynność przysadki mózgowej – wówczas równocześnie z częstomoczem występuje osłabienie, senność, obrzęk powiek, zapadnięcie oczu oraz bladość skóry,
  • reaktywne zapalenie stawów – częstszemu oddawaniu moczu towarzyszy wówczas asymetryczne zapalenie stawów kolanowych, skokowych oraz śródstopno-paliczkowych, jedno- lub obustronne zapalenie spojówek oraz niewielkie owrzodzenia jamy ustnej, języka, dłoni oraz stóp,
  • popromienne zapalenie pęcherza moczowego – jego przyczyną jest napromieniowanie dolnej części jamy brzusznej, narządów płciowych lub prostaty z powodu nowotworu,
  • zaburzenia elektrolitowe oraz hormonalne,
  • zaburzenia czynności pęcherza moczowego,
  • nowotwór pęcherza moczowego.

Leczenie częstomoczu

Częstomocz leczony jest przyczynowo. Z tego względu bardzo ważne jest określenie przyczyny występowania objawu. W celu postawienia odpowiedniej diagnozy wykonuje się:

  • badanie moczu – polega na wykonaniu szeregu testów oraz badania mikroskopowego mających wykryć znajdujące się w moczu związki,
  • badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego,
  • cytometrię – badanie polegające na pomiarze ciśnienia wewnątrz pęcherza moczowego,
  • cystoskopię – badanie polegające na wprowadzeniu cystoskopu, w celu obejrzenia wnętrza pęcherza oraz cewki moczowej,
  • badanie neurologiczne mające potwierdzić lub wykluczyć istnienie choroby układu nerwowego.

Częstość oddawania moczu może być także zmniejszana samodzielnie poprzez:

  • ograniczenie częstości korzystania z toalety (w miarę możliwości) – pozwala to wytrenować pęcherz do dłuższego utrzymywania moczu i w związku z tym rzadszego korzystania z toalety,
  • trening mięśni miednicy,
  • zmianę diety – powinno się unikać produktów powodujących częstsze oddawanie moczu, przede wszystkim alkoholu, kofeiny, gazowanych napojów, sztucznych słodzików oraz ostrych przypraw.

W przypadku utrzymującego się częstszego niż zazwyczaj oddawania moczu konieczne jest zgłoszenie się do lekarza pierwszego kontaktu.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: