Ginekomastia


Ginekomastia, czyli przerost sutka u mężczyzn to termin określający zwiększoną ilość tkanki gruczołowej sutków w przypadku chłopców oraz mężczyzn. Może pojawić się w każdym wieku. Przerost tkanki piersiowej może obejmować jedną lub też obie piersi. Najczęściej dotyczy niemowląt, jednak mogą zmagać się z nią także chłopcy w okresie dojrzewania oraz starzejący się mężczyźni. Ginekomastia bez żadnej uchwytnej przyczyny dotyczy około 36% zdrowych mężczyzn.

Wyróżnić można również pseudoginekomastię, która wynika z gromadzenia się tkanki tłuszczowej w obrębie sutków zazwyczaj u mężczyzn otyłych.

Przyczyny powstawania

GinekMężczyzna z ginekomastiąomastia może posiadać charakter fizjologiczny lub też patologiczny, czyli związany z konkretnym schorzeniem. Wśród chłopców w okresie dojrzewania może dochodzić do zwiększana się poziomu wolnego estrogenu w stosunku do poziomu testosteronu. Skutkiem tego bywa rozrost gruczołów piersiowych oraz ich powiększanie się. Ginekomastia fizjologiczna najczęściej ustępuje samoistnie po kilku miesiącach.

Podwyższony poziom estrogenów we krwi może mieć również związek z występowaniem chorób nowotworowych (nowotwór jąder, nowotwór nadnerczy lub ośrodkowego układu nerwowego) oraz chorób nienowotworowych, np. przerost nadnerczy.

Niegroźne powiększenie piersi pojawić się może u noworodków, w mniej więcej 3-5 dniu życia i jest skutkiem zwiększonego poziomu estrogenów przekazanych przez matkę. Powiększenie cofa się po upływie 3-4 tygodni.

W przypadku starszych mężczyzn ginekomastia może być związana z naturalnym procesem starzenia się. Wówczas dochodzi do zmniejszonego wytwarzania męskich hormonów płciowych – androgenów. Zmniejszenie wytwarzania androgenów może mieć miejsce również u mężczyzn młodszych, którzy chorują na hipogonadyzm.

Niektóre choroby metaboliczne przyczyniają się do zwiększonego wytwarzania białek wiążących męskie hormony płciowe. Dzieje się tak miedzy innymi w przypadku mężczyzn chorych na nadczynność tarczycy.

U mężczyzn zmagających się z chorobami nerek i wątroby dochodzi do spowolnienia przemiany hormonów płciowych w organizmie. Wiąże się to z zaburzeniami ich proporcji oraz ze stymulacją do wzrostu gruczołów piersiowych.

Ginekomastia może mieć również związek z przyjmowanymi lekami. Między innymi ze stosowaniem ketokonazolu (stosowanego w leczeniu grzybicy), spironolaktonu (przyjmowanego w niewydolności serca), leków wykorzystywanych podczas leczenia arytmii, nadciśnienia, a także leków powszechnie stosowanych w zapobieganiu oraz leczeniu wrzodowej choroby żołądka i dwunastnicy, leków wykorzystywanych w leczeniu nowotworów, leków stosowanych przy leczeniu reumatoidalnego zapalenia płuc czy też anabolików.

Ginekomastia powodowana może być również skutkiem leczenia hormonalnego. Dowiedziono też, że niektóre narkotyki, między innymi marihuana oraz heroina powodować mogą występowanie objawów ginekomastii.

Niektórzy badacze doszukują się również przyczyn ginekomastii w pierwotnej lub też wtórnej nadczynności przysadki mózgowej, a także pośrednio w działaniu innych hormonów, nadnerczy oraz tarczycy.

Leczenie ginekomastii

Do rozpoznania ginekomastii dochodzi przede wszystkim na podstawie wywiadu lekarskiego oraz badania fizykalnego. Podczas szukania przyczyn ginekomastii konieczne jest uwzględnienie wieku pacjenta. W przypadku młodych chłopców (w okresie dojrzewania) ginekomastia jest najczęściej skutkiem przemian fizjologicznych i nie wymaga leczenia. U starszych mężczyzn ginekomastia powodowana jest głównie przez fizjologiczny proces starzenia. Natomiast w przypadku mężczyzn znajdujących się w okresie rozrodczym ginekomastia może mieć bardzo różnorodne przyczyny. Konieczne jest wówczas wykluczenie przede wszystkich groźnych schorzeń, np. nowotworów.

W celu postawienia odpowiedniej diagnozy często obok badania lekarskiego wykonuje się również badania laboratoryjne. Przede wszystkim: morfologię krwi obwodowej i rozmaz, próby nerkowe i wątrobowe, stężenie testosteronu i estradiolu, TSH, LH i FSH w surowicy krwi oraz markery nowotworowe.

Wykonuje się również badania obrazowe. Przede wszystkim badanie ultrasonograficzne gruczołów piersiowych, jamy brzusznej i jąder. Lekarz zlecić może również inne badania obrazowe, między innym USG tarczycy, rezonans magnetyczny głowy, tomografię komputerową jamy brzusznej lub klatki piersiowej.

Ginekomastię należy różnicować z rakiem sutka, hiperprolaktynemią oraz z ginekomastią rzekomą.

Sposób leczenia ginekomastii zależny jest od przyczyny jej występowania. W przypadku, gdy przyczyną ginekomastii jest nowotwór, wówczas wykorzystuje się leczenie onkologiczne. Gdy ginekomastia spowodowana jest przyjmowaniem leków, to w miarę możliwości leki te należy odstawić lub zastąpić innymi. Jeżeli przyczyną ginekomastii są schorzenia wątroby, tarczycy lub nerek to należy dążyć do poprawy funkcjonowania tych narządów. W przypadku mężczyzn z hipogonadyzmem konieczne może być przyjmowanie testosteronu lub też leków mających hamować aktywność estrogenów. Mężczyznom otyłym zaleca się zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej poprzez zastosowanie odpowiedniej diety oraz ćwiczeń

Chirurgiczne leczenie ginekomastii stosowane jest dopiero wtedy, gdy leczenie przyczynowe nie daje oczekiwanych rezultatów. Może być stosowane również przy ginekomastii samoistnej, która nie wiąże się z żadną patologią. Podczas zabiegu usuwa się nadmierną ilość tkanki tłuszczowej. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Zabieg chirurgiczny jako metoda leczenia ginekomastii nie jest wykorzystywany u osób przyjmujących anaboliki, używki oraz nadużywających alkoholu. U tych osób już kilka tygodni po odstawieniu piersi zaczynają wracać do właściwego rozmiaru.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: