Łojotok


Łojotok to nadmierne wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe znajdujące się pod powierzchnią skóry. Objaw ten pojawia się głównie w łojotokowym zapaleniu skóry, a także w łojotokach dziecięcych. Łojotok może dotyczyć owłosionej skóry głowy i jest to wówczas łupież łojotokowy, a także skóry gładkiej, głównie nosa, czoła, fałdów nosowo-policzkowych, okolic zausznych, mostka i okolicy międzyłopatkowej. Określany wówczas jako trądzik pospolity oraz trądzik różowaty.

Łojotokowi towarzyszą szczególnie:

  • nadmierne przetłuszczanie się włosów,
  • swędzenie,
  • łuszczenie się skóry,
  • zaczerwienienie w miejscach chorobowo zmienionych,
  • utrata włosów,
  • żółtawa, lśniąca skóra twarzy z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych,
  • skłonność do chorób łojotokowych, takich jak łupież łojotokowy czy łojotokowe zapalenie skóry.

Łojotok skóry głowyWytwarzanie i wydzielanie łoju jest uwarunkowane wpływami fizjologicznymi. Pierwsze nasilenie w pracy gruczołów łojowych jest obserwowane już w okresie niemowlęcym. Następne pojawia się w okresie dojrzewania płciowego i wówczas wystąpić mogą pierwsze objawy trądziku pospolitego.

Mimo, że łojotok u dzieci wygląda nieestetycznie, to nie jest on groźnym schorzeniem. Skóra na głowie dzieci może się łuszczyć , płaty skóry są grube, żółte lub brązowe. Zmieniona chorobowo skóra może powodować u dziecka silny świąd.

Przyczyny powstawania

Skłonność do łojotoku jest uwarunkowana genetycznie, jednak również w dużym stopniu zależy od wpływu hormonów płciowych. Szczególny wpływ na powstawanie łojotoku mają androgeny i progesteron, natomiast estrogen posiada działanie korzystne. Z tych względów łojotok znacznie się nasila w okresie pokwitania oraz przekwitania, a także przy zaburzeniach hormonalnych i przy zaburzeniach przemiany materii.

Istnieje wiele czynników mających wpływ na nadmierne wydzielanie łoju, są to głównie:

  • stres,
  • warunki pogodowe,
  • przetłuszczająca się cera,
  • stosowanie nieodpowiednich kosmetyków do pielęgnacji skóry, głównie zawierających alkohol,
  • nieodpowiednia higiena skóry, między innymi zbyt rzadkie mycie głowy,
  • nadwaga oraz otyłość,
  • zakażenia wirusem HIV,
  • choroby neurologiczne, między innymi choroba Parkinsona, udar oraz urazy głowy,
  • nadmiar androgenów,
  • niedobory witaminy A (jej niedobór zwiększa skłonności do rogowacenia ujść mieszków włosowych),
  • niedobór witaminy E,
  • niedobór witaminy B2 (jest ona odpowiedzialna za regulację przemian komórkowych oraz za proces rogowacenia),
  • niedobór witaminy PP (reguluje przemiany wodne w skórze, wpływa na proces utleniania, zapobiega zatruciom w czasie stosowania antybiotyków oraz rozszerza naczynia krwionośne),
  • niedobór witaminy C (posiada działanie odtruwające i odczulające, poprawia funkcjonowanie tkanki łącznej, jest niezbędna przy regeneracji kolagenu, reguluje czynność wydzielniczą i reguluje działanie witamin E).

Niektórzy specjaliści twierdzą, że nadmierna produkcja łoju związana jest z reakcją alergiczną skóry na bakterie lub drożdże. Jednak nie zostało to do tej pory potwierdzone.

Leczenie łojotoku

Niestety łojotoku nie można całkowicie wyleczyć, jednak przez odpowiednie postępowanie możliwe jest zmniejszenie nasilenia występujących zmian. Leczenie łojotoku opiera się głównie na stosowaniu:

  • witamin,
  • hormonów – w przypadku kobiet poprawę może przynieść stosowanie odpowiednich środków antykoncepcyjnych,
  • odpowiedniej diety – bogatej w białko, witaminy, sole mineralne, z ograniczeniem tłuszczów i cukrów oraz ostrych przypraw, używek i słodyczy,
  • środków miejscowych.

Jeżeli zmiany wywołane łojotokiem  pojawiają się nie tylko na twarzy, ale również na dekolcie, plecach i ramionach to najlepszym sposobem na ich złagodzenie może być kąpiel ziołowa. W tym celu wykorzystać można napary z rumianki, dziurawca, łopianu, podbiału, skrzypu, rozmarynu, tymianku, nagietka oraz szałwii.

Po zakończeniu leczenia ważne jest odpowiednie działanie profilaktyczne. Zaleca się stosowanie preparatów do skóry łojotokowej. Także odpowiedni odpoczynek, unikanie stresów, niepalenie papierosów, przebywanie na świeżym powietrzu i odpowiednie dotlenienie organizmu mogą mieć znaczny wpływ na poprawę stanu skóry. Należy pamiętać, że ekspozycja na słońce zmniejsza produkcję łoju, natomiast zimno zwiększa.

Należy pamiętać, że łojotok nie jest zaraźliwy i bardzo często nie świadczy wcale o złej higienie. A także o tym, że gdy domowe sposoby radzenia sobie z łojotokiem nie pomagają należy niezwłocznie zgłosić się do dermatologa.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: