Obrzęk śluzowaty


Obrzęk śluzowaty, określany także jako obrzęk śluzakowaty lub choroba Gulla jest objawem towarzyszącym niedoczynności tarczycy. Wynika z ogólnego stłumienia procesów przemiany materii, a  poprzez gromadzenie się w tkance podskórnej glikozaminoglikanów dochodzi do powstania twardego obrzęku.

Obrzęk śluzowaty charakteryzuje się zwolnieniem wszelkich czynności organizmu (psychicznych i fizycznych) w wyniku obniżenia się podstawowej przemiany materii. Jednocześnie widoczne jest odkładanie znacznych ilości substancji śluzowatej w tkankach, szczególnie w tkance podskórnej. Nacieczenie tkanki podskórnej przez tą substancję zaobserwować można przede wszystkim na twarzy oraz w okolicach kończyn, w mniejszym stopniu natomiast na tułowiu.

Obrzęk śluzowaty - zdjęcie nógPoza widocznym obrzękiem śluzowatym choremu towarzyszyć mogą:

  • ogólne osłabienie,
  • zmiana wyrazu twarzy – twarz ubożeje w ruchy mimiczne, staje się maskowata i obrzęknięta,
  • opuchlizna powiek i zwężenie szpar ocznych,
  • łamliwość i wypadanie włosów,
  • podwyższenie masy ciała,
  • blada, sucha i zgrubiała skóra,
  • zwolnienie akcji serca i tętna,
  • obniżenie temperatury ciała,
  • zaburzenie czynności gruczołów płciowych.

Przyczyny powstawania

Przyczyną powstawania obrzęku śluzowatego są zaburzenia procesów przemiany materii oraz wynikająca z nich niedoczynność tarczycy.

Leczenie obrzęku śluzowatego

Właściwe rozpoznanie oraz podjęcie odpowiedniego leczenia pozwala na niemal całkowite usunięcie obrzęku śluzowatego. Leczenie opiera się głównie na podawaniu preparatów z gruczołu tarczycowego lub też hormonów syntetycznych.  Stosowanie tych środków jest bardzo skuteczne i szybkie, konieczne jest jednak długotrwałe oraz systematyczne podawanie leków, w celu podtrzymania efektu leczniczego.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:
Obrzęk śluzowaty - 1.5/5 (2 głosów)

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: