Alalia


Alalia jest rozwojowym zaburzeniem mowy. Choroba, podobnie jak inne zaburzenia mowy częściej występuje u chłopców. Dzieci, które cierpią na alalię najczęściej charakteryzują się dostatecznym rozwojem umysłowym, posiadają dobrą ruchomość narządów mowy, a także prawidłowy słuch. Jednak w ogóle nie mówią, porozumiewają się wykorzystując odpowiednie gesty, krzyki oraz onomatopeje (wyrazy dźwiękonaśladowcze), ewentualnie wykorzystują kilka wyrazów, które rozumieją jedynie osoby z najbliższego otoczenia. Dzieci także nie powtarzają usłyszanych słów. Stan taki może trwać do 7 roku życia dziecka i wówczas jest to alalia prosta lub też nawet do 14 roku życia, gdzie można mówić o alalii złożonej. Często brakom w mowie towarzyszy jednocześnie bardzo dobra spostrzegawczość oraz pamięć.

Siedzący chłopiecW miarę upływu czasu dzieci są w stanie opanowywać coraz szersze słownictwo oraz porozumiewają się za pomocą coraz bardziej poprawnej mowy, jednak często jest ona ciągle dosyć niewyraźna.

Wyróżnić można dwie formy alalii: ekspresywną i percepcyjną. Jednak najczęściej występuje forma mieszana z przewagą jednej z nich.

Alalia percepcyjna, określana jest także jako recepcyjna, impresywna, głuchota słowna, słuchoniemota sensoryczna lub też alalia sensoryczna. Przez brak reakcji dziecka, do którego kierowane są pytania oraz wypowiedzi często bywa mylona z głuchotą lub tez oligofrenią. Dziecko utrzymuje kontakt z otoczeniem poprzez mimikę oraz gesty, zdarza się że powtórzy usłyszane słowo, jednak nie rozumie jego sensu. Z czasem alalia percepcyjna może przechodzić w dyslalię percepcyjną, z którą może współwystępować amuzja, czyli trudność w śpiewaniu oraz w rozpoznawaniu słyszanych melodii. W tego typu alalii pewnym sposobem na komunikację jest rysunek, może mu towarzyszyć skąpy komentarz. Także za pomocą gestów oraz mimiki dziecko jest w stanie odtworzyć całe sceny i sytuacje. Dziecko z alalią sensoryczną wymawia głoski w sposób prawidłowy, jednak zniekształca całe słowa, używa jedynie krótkich zdań lub tylko równoważników zdań.

Alalia ekspresywna, określana także jako ruchowa, rozwojowa lub też motoryczna charakteryzuje się dość dobrym rozumieniem mowy przez dziecko. Trudności jednak sprawia rozumienie długich, złożonych zdań. W alalii ekspresywnej występują zaburzenia mowy o charakterze motorycznym dużego stopnia, towarzyszyć im może także ogólna niesprawność motoryczna lub jedynie niezręczność przy wykonywaniu niektórych ruchów. Dziecko może zacząć później chodzić, mogą także występować trudności przy odtwarzaniu słyszanej melodii.

W alalii ekspresywnej dziecko na początku używa gestów, ruchami rąk określa funkcje przedmiotów w precyzyjny sposób, jednak czynności te zanikają w miarę rozwoju słownictwa.

Przyczyny powstawania

Określenie przyczyn powodujących alalię jest trudne. Przypuszcza się jednak, że mogą to być:

  • urazy czaszki wywołane jeszcze przed rozwojem mowy,
  • zatrzymanie rozwoju pewnych struktur korowych w mózgu,
  • uszkodzenia mózgu wywołane urazem porodowym, zapalenie mózgu oraz opon mózgowych.

Leczenie alalii

Dzieci z alalią często są trudne w wychowaniu, zdarza się, że są zahamowane ruchowo lub tez nadpobudliwe, a nawet agresywne i złośliwe. Rodzice mogą niesprawiedliwie traktować takie dzieci, gdyż nie zdają sobie sprawy z jakimi trudnościami się one zmagają. Ciężko sobie wyobrazić, że dziecko nie potrafi wymówić nawet jednego prostego słowa. Dlatego niejednokrotne dzieci z alalią uważa się za uparte i stosuje wobec nich kary. Jednak do dziecka takiego należy podchodzić spokojnie i ze zrozumieniem. W przypadku zaobserwowania objawów alalii należy niezwłocznie udać się z dzieckiem do logopedy, który będzie wiedział jak mu pomóc.

Dziecko powinno uczestniczyć w indywidualnych zajęciach rozwojowych, które mają na celu przyspieszenie rozwoju funkcji psychicznych, obejmujących między innymi:

  • gimnastykę oraz rytmikę,
  • zajęcia artystyczne i techniczne,
  • naukę czytania, mówienia, rozumienia, pisania oraz liczenia,
  • trenowanie pamięci, uwagi i spostrzegawczości.

Ponadto dziecko powinno spędzać dużo czasu z rówieśnikami. Konieczne jest zapewnienie mu życzliwej atmosfery zarówno w domu jak i przedszkolu.

Dziecka nie można zmuszać do mówienia czy powtarzania. Zacznie ono mówić, gdy będzie kojarzyć konkretne słowa z przedmiotami oraz czynnościami. W celu pobudzenia chęci do mowy można wykorzystywać między innymi zabawy, inscenizacje, gry czy też kolorowe ilustracje. Na samym początku należy stawiać dziecku niewielkie wymagania, jednak z czasem trzeba je stopniowo zwiększać. Systematyczną pracę należy rozpocząć jak najwcześniej, chociaż często jest to trudne, szczególnie w przypadku dzieci, które nie ukończyły jeszcze 5 roku życia. W pracy z dzieckiem warto wykorzystywać dodatkowo wzrok oraz czucie, znaczenie słów można wyjaśniać poprzez gesty oraz ilustracje. Ponadto jak najwcześniej należy rozpocząć naukę mówienia oraz rozumienia mowy.

Dzieciom z alalią nauka sprawia znaczne trudności. Proces uczenia się nowych rzeczy jest bardzo powolny. Jednak systematyczna nauka i stymulacja doskonale wspomaga rozwój oraz ułatwia pokonać wszelkie zaburzenia.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:
Alalia - 4.0/5 (1 głosów)

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: