Afonia (bezgłos)


Afonia, czyli bezgłos jest to zanik głosu powodowany przez niedowład mięśni krtani. W normalnych warunkach, podczas wdechu mięśnie krtani, które zwierają i napinają struny głosowe wiotczeją, natomiast ich działanie wzmaga się podczas wydechu. W trakcie choroby, szczególnie w osłabieniu mięśni, w fazie wydechu struny głosowe się nie napinają. Wówczas są one oddalone od siebie i mimo prób nie dochodzi do powstania dźwięku, lecz odgłosu przypominającego szept.

Afonia może także mieć związek z anatomią i jest skutkiem zewnętrznego uszkodzenia mięśni krtani. Pojawić się także może bezgłos histeryczny, dla którego charakterystyczny jest nagły początek przy jednoczesnym braku zmian w krtani. W tym stanie podczas płaczu, kaszlu, czy też śmiechu przejściowo pojawia się głos.

Ponadto wyróżnić można jeszcze:

  • bezgłos skurczowy – zaburzenie czynnościowe mowy, które spowodowane jest przez napięcie mięśni zewnętrznych i wewnętrznych krtani,
  • bezgłos mechaniczny – powodowany przez uszkodzenie strun głosowych,
  • bezgłos neurogenny – powstający w skutek uszkodzenia nerwu krtaniowego.

Nauczyciel w klasieŁagodne zaburzenia funkcji głosu, które mogą utrudniać śpiewanie wokalistom są określane, jako dysfonie. Bezgłos często pojawia się wśród osób często używających głosu, co związane jest z rodzajem wykonywanego zawodu, np. u nauczycieli oraz lektorów. Krótkotrwała afonia może być też wynikiem silnej reakcji histerycznej lub wzruszenia. Skrajną histeryczną afonię wiążącą się z całkowitą utratą mowy nazywa się apsityrią.

Przyczyny powstawania

Głównymi przyczynami afonii są:

  • wysiłek głosowy,
  • urazy i wylewy,
  • czynniki psychiczne.

Afonia wywoływana bywa także przez obustronne porażenie strun głosowych, co jest wynikiem uszkodzenia pojawiającego się najczęściej przy operacji tarczycy oraz nerwów krtaniowych. Do bezgłosu prowadzą czasem także zniekształcenia strun głosowych powodowane przez choroby zapalne oraz nowotwory krtani.

Leczenie afonii

Afonia powinna być poddana kontroli laryngologicznej. Jeśli wykluczone zostaną wszelkie zmiany organiczne, pacjent powinien być kierowany do psychiatry oraz psychologa.

W przypadku afonii możliwych jest kilka terapii. Często stosowane jest leczenie foniatryczne, w trakcie którego wzmacniany jest tor oddechowy, prawidłowe użycie rezonatorów i odtworzenie harmonii pomiędzy poszczególnymi elementami narządu głosu.  Możliwe jest także zastosowanie terapii farmakologicznej, dzięki której możliwe jest leczenie stanów nerwicowych.

W większości przypadków afonii możliwe jest zastosowanie rehabilitacji głosowej. Bardzo ważnym czynnikiem w trakcie procesu leczniczego jest odpowiedni odpoczynek głosowy, który powinien trwać przez kilka dni. Stosowane są także różne zabiegi, głównie takie jak:

  • Galwanizacja – jest zabiegiem elektroleczniczym, który wykorzystuje prąd stały.
  • Inhalacja – polega na wdychaniu par wód mineralnych, roztworów leków oraz różnych aerozoli. Zabieg przeprowadzany jest za pomocą inhalatora lub przez wdychanie par wrzącego płynu. W inhalacji wykorzystuje się leki rozkurczające oskrzela, które ułatwiają wykrztuszanie wydzielin i posiadają działanie przeciwzapalne, a także antybiotyków.
  • Jonoforeza – zabieg wykorzystuje elektryczny prąd stały, który pomaga we wprowadzeniu do organizmu przez skórę substancji aktywnych, takich jak leki czy też różnego rodzaju preparaty kosmetyczne.
  • Elektrostymulacja – zabieg polegający na pobudzaniu pracy mięśni przy pomocy prądu przepływającego przez elektrody umieszczane w konkretnych punktach ciała.
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:
Afonia (bezgłos) - 4.3/5 (3 głosów)

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: